கலாம் காவியம் 

மகிழ்ச்சியின் அழைப்பு

மகிழ்ச்சி FM அவர்கள் “அப்துல் கலாம் ஐயா பற்றி பதினெட்டு வரிகளில் கவிதை எழுதுங்கள்” என்று போட்டி அறிவித்த செய்தியை பார்த்த அந்த நொடியே என் மனதில் ஒரு சிறப்பு உணர்வு தோன்றியது. அது சாதாரண போட்டி அறிவிப்பு போல எனக்கு தோன்றவில்லை.

அந்த ஒரு செய்தி, என் உள்ளத்தில் நீண்ட நாட்களாக இருந்த ஒரு ஆசையை எழுப்பியது. அப்துல் கலாம் ஐயா பற்றி ஒரு சிறிய கவிதை எழுதுவதற்குப் பதிலாக, அவருடைய முழு வாழ்க்கையையும் அறிந்து, அதை கவிதையாக வடிக்க வேண்டும் என்ற எண்ணம் உடனே உருவானது.

அவர் ஒரு விஞ்ஞானி மட்டுமல்ல; ஒரு ஆசிரியர், ஒரு வழிகாட்டி, ஒரு இளைஞர்களின் நம்பிக்கை. அவருடைய பிறப்பு முதல் இறுதி தருணம் வரை ஒவ்வொரு அத்தியாயமும் ஒரு பாடமாக இருந்தது.

அதனால் தான், ஒரு பதினெட்டு வரி கவிதை மட்டும் எழுதாமல், அவருடைய வாழ்க்கையின் ஒவ்வொரு பகுதியையும் தனித் தலைப்பாக வைத்து, ஒவ்வொரு தலைப்பின் கீழ் பதினெட்டு வரிகளில் என் மரியாதையையும் நன்றியையும் கவிதையாக எழுதத் தொடங்கினேன்.

இந்த “கலாம் காவியம்” ஒரு போட்டிக்காக மட்டும் எழுதப்படவில்லை. இது என் மனதில் இருந்த நன்றியின் வெளிப்பாடு. என்னை எழுதத் தூண்டிய மகிழ்ச்சி FM அவர்களுக்கும், என் வாழ்க்கைக்கு ஊன்றுகோலாய் இருந்த அப்துல் கலாம் ஐயாவிற்கும் என் இதயப்பூர்வமான வணக்கமாக இதை சமர்ப்பிக்கிறேன்.

அப்துல் கலாம் – பிறப்பு

1. கடல் அலைகள் தினமும் தாலாட்டு பாடும் ராமேஸ்வரக் கரையில்,

2. மணல் துகள்களுக்குள் மறைந்திருந்த ஒரு தேசத்தின் கனவு அன்று விழித்தது.

3. செல்வம் இல்லாத குடிசையிலும் செம்மையான ஒழுக்கம் குடியிருந்த வீட்டில்,

4. காலம் தேர்ந்தெடுத்த ஒரு குழந்தை மெதுவாக உலகை பார்த்தது.

5. தாயின் பிரார்த்தனைகள் தாலாட்டாய் மாறி அவன் நெஞ்சில் பதிந்தன,

6. தந்தையின் அமைதியான வாழ்க்கை அவனுக்கு வழிகாட்டி ஆனது.

7. வறுமை கதவை மூடியிருந்தாலும் நம்பிக்கை ஜன்னலாய் திறந்திருந்தது,

8. அந்தக் குழந்தையின் அழுகையிலும் எதிர்காலத்தின் ஒளி ஒலித்தது.

9. “நாளை என்ன ஆகுவான்” என உலகம் அறியாத நேரத்தில்,

10. இந்தியா தன் மகனை மௌனமாக அடையாளம் கண்டது.

11. சாதாரண பிறப்பு என நினைத்தவர்கள் கவனிக்காத உண்மை ஒன்று இருந்தது,

12. அந்தப் பிறப்பில் அசாதாரண கனவு விதைக்கப்பட்டிருந்தது.

13. ஏழ்மை அவனை கட்டிப் போட்டது இல்லை, அவனை உருவாக்கியது,

14. வாழ்க்கை தொடங்கிய அந்த நொடியே அவன் பயணம் உயரத்தை நோக்கியது.

15. காலம் மெதுவாக அவன் காதில் ஒரு ரகசியம் சொன்னது,

16. “நீ உனக்காக அல்ல, ஒரு தேசத்துக்காக வாழப் போகிறாய்” என்று.

17. அன்றைய அந்த நாள் ஒரு குழந்தையின் பிறப்பு மட்டும் அல்ல,

18. இந்தியாவின் எதிர்காலம் மனித உருவம் எடுத்த நாள் அது.

அப்துல் கலாம் – வறுமை

1. செல்வம் இல்லாத வீடு என்பதால் வாழ்க்கை சுருங்கவில்லை,

2. மாறாக, குறைவுகள் அவனை மனிதனாக வளர்த்தன.

3. கையில் பணம் இல்லை என்றாலும்,

4. மனதில் நேர்மை என்ற செல்வம் நிரம்பி இருந்தது.

5. வயிறு பசியை உணர்ந்த நாட்களில் கூட,

6. அவன் கனவுகள் ஒருபோதும் பட்டினியாய் இருந்ததில்லை.

7. நண்பர்கள் விளையாடும் நேரத்தில்,

8. வாழ்க்கை அவனிடம் பொறுப்பை கற்றுக் கொடுத்தது.

9. உழைப்பின் வியர்வை துளிகள்,

10. எதிர்காலத்தின் அடித்தளமாக மாறின.

11. வறுமை அவனை தாழ்த்தவில்லை,

12. மாறாக, நிலத்தில் காலூன்றி உயரம் பார்க்கச் செய்தது.

13. குறைவு என்பதே தோல்வி அல்ல என்று,

14. வாழ்க்கை அவனுக்கு தினமும் எடுத்துரைத்தது.

15. அவன் எதிர்கொண்ட ஒவ்வொரு தட்டுப்பாடும்,

16. பின்னாளில் பிறருக்கு ஒளி தரும் அனுபவமாயிற்று.

17. செல்வம் இல்லாத அந்த நாட்கள்தான்,

18. அவனை செல்வமாக மாற்றிய நாட்களாயின.

அப்துல் கலாம் – குடும்பம்

1. செல்வம் இல்லாத வீட்டில் பிறந்தாலும், ஒழுக்கம் குறைந்ததே இல்லை,

2. அன்பே மொழியாக பேசும் குடும்பத்தில் அவன் மனம் வடிவானது.

3. தந்தையின் அமைதியான வாழ்வு வார்த்தையில்லா பாடமாக மாறியது,

4. “நேர்மை” என்ற சொல் தினசரி வாழ்வின் சுவாசமாக இருந்தது.

5. தாய் சொல்லும் எளிய பிரார்த்தனைகள்,

6. அவன் மனசில் தெய்வ நம்பிக்கையாக வளர்ந்தன.

7. கடின நாட்களிலும் குடும்பம் ஒருபோதும் உடைந்ததில்லை,

8. ஒருவரை ஒருவர் தாங்கும் வலிமை அங்கே பிறந்தது.

9. வாழ்க்கை எவ்வளவு கஷ்டமாக இருந்தாலும்,

10. மனிதநேயம் கையில் விட்டதில்லை.

11. அந்த வீட்டில் செல்வம் குறைந்தது,

12. ஆனால் பணிவு ஒருபோதும் குறையவில்லை.

13. பின்னாளில் உலகம் அவனை உயர்த்தியபோதும்,

14. அந்த வீட்டின் எளிமை அவனுக்குள் உயிராய் இருந்தது.

15. குடும்பம் அவனுக்கு வாழ இடமல்ல,

16. மனிதனாக இருக்க கற்றுக் கொடுத்த பள்ளி.

17. அந்த அடித்தளம் இல்லையெனில்,

18. கலாம் என்ற உயரம் உருவாகியிருக்காது

அப்துல் கலாம் – சிறுவயது

1. மற்ற குழந்தைகள் விளையாடிய வீதிகளில்,

2. அவன் வாழ்க்கையை கவனிக்கத் தொடங்கினான்.

3. பொம்மைகளுக்குப் பதிலாக பொறுப்புகள் வந்தன,

4. சிறுவயதே அவனிடம் முதிர்ச்சி கேட்டது.

5. காலை ஒளியில் உழைப்பைச் சந்தித்து,

6. இரவு மௌனத்தில் கனவுகளை வளர்த்தான்.

7. பத்திரிக்கை விற்ற கைகளில்,

8. எதிர்காலம் மெதுவாக வடிவெடுத்தது.

9. வறுமை அவனை சிரிக்க விடாத நாட்களிலும்,

10. மனம் நம்பிக்கையை விடவில்லை.

11. வாழ்க்கை எளிதல்ல என்பதை,

12. சிறுவயதிலேயே அவன் புரிந்துகொண்டான்.

13. அதே நேரத்தில் வாழ்க்கை அர்த்தமுள்ளதாகும் என்றும்,

14. அவன் நம்பத் தொடங்கினான்.

15. அந்த வயதில் கற்ற பொறுமை,

16. பின்னாளில் பெரும் வலிமையாக மாறியது.

17. சிறுவயது அவனுக்குச் சுமையாக இல்லை,

18. சாதனையின் முதல் படிக்கட்டாயிற்று.

அப்துல் கலாம் – கல்வி

1. படிப்பு அவனுக்குச் சாதாரண கட்டாயம் அல்ல,

2. வாழ்க்கையை மாற்றும் வாய்ப்பாக இருந்தது.

3. பள்ளியின் சுவருக்குள் மட்டும் அல்ல,

4. உலகமே அவனுக்குப் பாடப்புத்தகமாயிற்று.

5. பசியுடன் அமர்ந்த பல இரவுகளில்,

6. கனவுகள் தூங்காமல் விழித்திருந்தன.

7. தோல்வி வந்த போதும் புத்தகத்தை மூடவில்லை,

8. மாறாக, இன்னும் இறுகப் பிடித்தான்.

9. அறிவு அவனை உயர்த்துவதற்கல்ல,

10. நாட்டிற்கு பயன்படவேண்டும் என்ற எண்ணம் பிறந்தது.

11. மதிப்பெண் மட்டும் இலக்கல்ல,

12. மனிதனாக வளர்வதே அவனின் கனவாக இருந்தது.

13. கல்வி அவனை வேலையிலே கொண்டு சேர்க்கவில்லை,

14. அவனை ஒரு பாதையில் நடக்க வைத்தது.

15. அந்தப் பாதை கடினமாயிருந்தாலும்,

16. நம்பிக்கை அவனுடன் பயணித்தது.

17. புத்தகங்களால் திறந்த அந்த கதவுதான்,

18. கலாமை உலகத்துக்குக் கொண்டு வந்தது.

அப்துல் கலாம் – தோல்வி

1. வெற்றி மட்டும் வாழ்க்கை அல்ல என்பதை,

2. தோல்வி அவனுக்கு முதலில் சொல்லிக் கொடுத்தது.

3. கனவுடன் ஏவிய ராக்கெட்,

4. மண்ணில் விழுந்த அந்த நொடி,

5. உலகம் அவனை கேள்வியாய் பார்த்தது,

6. ஆனால் அவன் தன்னைப் பதிலாய் மாற்றிக்கொண்டான்.

7. தோல்வி அவனை உடைக்கவில்லை,

8. அவனுக்குள் இருந்த வலிமையை வெளிக்கொண்டு வந்தது.

9. கண்ணீரை மறைத்து வைத்து,

10. காரணங்களை தேடத் தொடங்கினான்.

11. குற்றம் சுமத்த எளிது என்பதை விட,

12. பொறுப்பு ஏற்க கடினம் என்று அறிந்தான்.

13. அந்த ஒரு தோல்வி,

14. ஆயிரம் பாடங்களை அவனுக்கு கற்றுத்தந்தது.

15. விழுந்தபோதுதான்,

16. மீண்டும் எழும் வழி தெளிவானது.

17. தோல்வி ஒரு முடிவு அல்ல என்பதை,

18. அவன் வாழ்க்கை நிரூபித்தது.

அப்துல் கலாம் – முயற்சி

1. தோல்விக்குப் பிறகும் முன்னே நடப்பது தான்,

2. உண்மையான முயற்சி என்பதை அவன் காட்டினான்.

3. நம்பிக்கை குன்றிய நேரங்களில் கூட,

4. அவன் கைகளில் வேலை நின்றதில்லை.

5. மீண்டும் மீண்டும் முயன்ற ஒவ்வொரு நாளும்,

6. அவனை மெதுவாக மாற்றிக்கொண்டே இருந்தது.

7. வெற்றி உடனே வரவில்லை,

8. ஆனால் முயற்சி ஒருபோதும் கைவிடவில்லை.

9. வியர்வை சிந்திய அந்த தருணங்கள்,

10. பின்னாளில் ஒளியாக மாறின.

11. சோர்வு வந்த போதும்,

12. கனவு அவனை முன்னே இழுத்தது.

13. முயற்சி என்பது அவனுக்கு,

14. பழக்கமாய் மாறிய ஒழுக்கம்.

15. அந்த ஒழுக்கமே,

16. அவனை உயரத்துக்கு எடுத்துச் சென்றது.

17. முயற்சியால் கட்டிய ஒவ்வொரு படியும்,

18. சாதனையின் அடையாளமாயிற்று.

அப்துல் கலாம் – ஆராய்ச்சி

1. ஆய்வகத்தின் நிசப்தம்,

2. அவனுக்குக் கோவிலாக மாறியது.

3. கேள்விகளே அவனின் ஜெபமாக,

4. பதில்கள் அவனின் தேடலாக இருந்தன.

5. இரவுகள் நீண்டாலும்,

6. அவன் கண்கள் கனவுடன் விழித்திருந்தன.

7. தோல்வி ஆய்வின் ஒரு பகுதிதான் என்பதை,

8. அவன் மனம் ஏற்றுக்கொண்டது.

9. ஒவ்வொரு சோதனையும்,

10. ஒரு புதிய நம்பிக்கையை உருவாக்கியது.

11. அறிவியல் அவனுக்குப் பெருமை தரவில்லை,

12. பொறுப்பை மட்டும் அதிகப்படுத்தியது.

13. அவன் செய்த ஆராய்ச்சி,

14. தனக்காக அல்ல, தேசத்துக்காக.

15. ஏவுகணைகள் உருவான இடத்தில்,

16. மனிதநேயமும் சேர்ந்து வளர்ந்தது.

17. ஆய்வகத்தில் எரிந்த அந்த ஒளிதான்,

18. இந்தியாவின் வலிமையாய் மாறியது.

அப்துல் கலாம் – தேசபற்று

1. அவன் கனவு தனக்கான உயரம் அல்ல, நாட்டுக்கான உயரம்.

2. “இந்தியா முன்னேற வேண்டும்” என்ற எண்ணம் அவன் மூச்சாக இருந்தது.

3. எல்லைகள் பாதுகாப்பாக இருக்க வேண்டும் என்றால்,

4. அறிவு ஆயுதமாக வேண்டும் என்று நம்பினான்.

5. தேசத்தின் ஒவ்வொரு இளைஞனையும்,

6. எதிர்காலத்தின் தீபமாகக் கண்டான்.

7. மொழி, மதம், பகை என்பவற்றைத் தாண்டி,

8. மனிதநேயம் ஒன்றே நாட்டின் அடையாளம் என்றான்.

9. தோல்வி வந்தபோதும்,

10. நாட்டின் நம்பிக்கையை தளர விடவில்லை.

11. வெற்றி கிடைத்தபோது,

12. புகழை தனக்கென்று எடுத்துக் கொள்ளவில்லை.

13. அவன் உழைத்த ஒவ்வொரு நாளும்,

14. இந்தியாவின் நாளையைக் கட்டியது.

15. தேசம் பாதுகாப்பாக உறங்க,

16. அவன் இரவுகளைத் தியாகம் செய்தான்.

17. அவன் இதயத் துடிப்பில் கூட,

18. “இந்தியா” என்ற சொல் ஒலித்தது.

அப்துல் கலாம் – விஞ்ஞானி

1. அறிவியல் அவனுக்குப் புத்தக அறிவு மட்டும் அல்ல,

2. நாட்டின் எதிர்காலத்தை வடிவமைக்கும் பொறுப்பு.

3. ஆய்வகத்தில் நின்ற அந்த மனிதன்,

4. கனவுகளை உலோகமாக மாற்றினான்.

5. ஏவுகணை எழும்பிய ஒவ்வொரு தருணமும்,

6. தேசத்தின் தன்னம்பிக்கையை உயர்த்தியது.

7. தோல்வி அவனை தடுக்கவில்லை,

8. வழி திருத்திக் கொள்ளச் செய்தது.

9. குழுவின் வெற்றியை முன்னிலைப்படுத்தி,

10. தனது பெயரை பின்னால் வைத்தான்.

11. அறிவு உயர்ந்தாலும்,

12. அவன் மனம் எளிமையிலேயே இருந்தது.

13. விஞ்ஞான சாதனைகள் உலகை வியக்கச் செய்தாலும்,

14. அவன் பார்வை இளைஞர்களை நோக்கியே இருந்தது.

15. ஆய்வகத்தில் பிறந்த கனவுகள்,

16. நாட்டின் கவசமாக மாறின.

17. அவன் பெயர் விஞ்ஞானி என்றாலும்,

18. அவன் உள்ளம் மனிதநேயமே.

அப்துல் கலாம் – ஜனாதிபதி

1. அரியணை அவனை உயர்த்தவில்லை,

2. அவன் எளிமை அந்த அரியணையை உயர்த்தியது.

3. அதிகாரம் கையில் வந்தபோதும்,

4. அடக்கம் அவன் இதயத்தில் இருந்தது.

5. ராஷ்டிரபதி மாளிகையின் வாசலில்,

6. ஒரு விஞ்ஞானி அல்ல, ஒரு ஆசிரியர் நின்றிருந்தார்.

7. குழந்தைகள் சந்திக்க வந்தபோது,

8. அவர்களின் கண்களில் எதிர்காலத்தைப் பார்த்தார்.

9. பதவி அவனுக்கு பெருமை தரவில்லை,

10. பொறுப்பு மட்டுமே நினைவூட்டியது.

11. ஒவ்வொரு உரையிலும்,

12. கனவு காணும் தைரியம் பேசப்பட்டது.

13. அதிகாரத்தின் உச்சியிலிருந்தபோதும்,

14. அவன் மனம் தரையில் இருந்தது.

15. ஜனாதிபதி காலம் முடிந்தபின்பும்,

16. மக்கள் மனத்தில் அவன் இடம் குறையவில்லை.

17. அரியணையை விட்டு இறங்கியபோது கூட,

18. மக்கள் இதயத்தில் அவர் உயர்ந்தே இருந்தார்.

அப்துல் கலாம் – இளைஞர்களின் ஆசான்

1. பதவிகள் முடிந்தபின்பும், அவர் பயணம் முடிவடையவில்லை.

2. அரியணையை விட்டு வந்தபோது கூட, அவர் கையில் இருந்தது புத்தகம்.

3. குழந்தைகளின் கண்களில் ஒளி தேடிய மனிதர் அவர்.

4. “கனவு காணுங்கள்” என்ற வார்த்தையை உயிராய் வாழ்ந்தவர்.

5. மாணவர்கள் முன் நின்றபோது, அதிகாரி அல்ல ஆசான் பேசினார்.

6. எதிர்காலம் அவர்களுக்கு சொந்தம் என்று நம்பிக்கை ஊட்டினார்.

7. தோல்வியை பயப்பட வேண்டாம் என்று தைரியம் கொடுத்தார்.

8. சிறிய கிராம மாணவனின் மனதிலும் விண்ணை காட்டினார்.

9. அறிவு உயரம் தரும், ஆனால் மனிதநேயம் அர்த்தம் தரும் என்றார்.

10. ஒவ்வொரு கையெழுத்தும் ஒரு குழந்தையின் கனவாக மாறியது.

11. மேடையில் பேசும்போது, வார்த்தைகள் மட்டும் இல்லை – தீ இருந்தது.

12. அந்த தீயை இளைஞர் இதயங்களில் ஏற்றி வைத்தார்.

13. வயது அதிகமானாலும், அவரின் உற்சாகம் இளமையாகவே இருந்தது.

14. வாழ்க்கையின் கடைசி மூச்சுவரை அவர் ஆசிரியராய் இருந்தார்.

15. புகழைத் தேடாத மனிதர்,

16. மாணவர்களின் புன்னகையையே தேடினார்.

17. அவரைச் சுற்றி கூடிய ஒவ்வொரு மாணவரும்,

18. ஒரு புதிய இந்தியாவின் விதையாக மாறினர்.

அப்துல் கலாம் – இறுதி தருணம்

1. வாழ்க்கை முழுவதும் பேசியவர்,

2. கடைசி தருணத்திலும் மேடையிலேயே நின்றார்.

3. மாணவர்கள் முன் கனவுகளைப் பகிர்ந்தபோது,

4. அவரது இதயம் திடீரென நின்றது.

5. அது ஒரு சாதாரண மரணம் அல்ல,

6. கடமையின் நடுவே நிகழ்ந்த ஒரு மௌனம்.

7. அவரைச் சூழ்ந்திருந்தது அதிகாரிகள் அல்ல,

8. எதிர்கால இந்தியா.

9. கைகளை நீட்டி கனவைச் சொன்ன அந்த மனிதர்,

10. மண்ணில் விழுந்தபோதும் உயரமாகவே இருந்தார்.

11. அவரது விழுந்த உடலை மக்கள் பார்த்தபோது,

12. எழுந்தது ஆயிரம் கனவுகள்.

13. அழுதது ஒரு குடும்பம் மட்டும் அல்ல,

14. ஒரு தேசம்.

15. அவர் உயிர் நின்ற அந்த நொடி,

16. நேரமே சற்றே தடைபட்டது போல இருந்தது.

17. இறுதி மூச்சிலும் சேவையிலேயே இருந்தவர்,

18. அதுவே அவரது வாழ்வின் பெருமை.

அப்துல் கலாம் – நிரந்தர ஒளி

1. உடல் மண்ணில் கலந்தாலும், அவர் கனவு மண்ணில் கலையவில்லை.

2. அவர் பெயர் ஒரு மனிதரின் பெயராக மட்டும் இல்லை.

3. அது ஒரு ஊக்கத்தின் அடையாளம்.

4. அது ஒரு நம்பிக்கையின் ஒளி.

5. ஏழை குழந்தை கனவு காணும் போது,

6. அவர் நினைவில் வருகிறார்.

7. தோல்வி வந்தபோது தைரியம் தேடும் இளைஞனுக்கு,

8. அவர் வாழ்க்கை பதிலாகிறது.

9. எளிமை என்றால் என்ன என்று கேட்கும் உலகுக்கு,

10. அவர் ஒரு எடுத்துக்காட்டு.

11. அதிகாரம் இருந்தும் அகங்காரம் இல்லாமல் வாழ முடியும் என்பதற்கு,

12. அவர் ஒரு சான்று.

13. காலம் கடந்து செல்லலாம்,

14. தலைமுறைகள் மாறலாம்,

15. ஆனால் அவரது வார்த்தைகள் அழியாது.

16. அவரது கனவு மங்காது.

17. இந்தியா முன்னேறும் ஒவ்வொரு நாளிலும்,

18. அவர் ஒளியாகவே இருப்பார்.

அப்துல் கலாம் – மக்கள் மனம்

1. அவர் பதவி முடிந்தபின்பும் மக்கள் மனத்தில் பதவி குறையவில்லை.

2. அரசியல் எல்லைகள் அவரைச் சுற்றிக்கொள்ளவில்லை.

3. ஏழையின் வீட்டு சுவரிலும் அவரது படம் இருந்தது.

4. பள்ளி மாணவனின் குறிப்பேட்டிலும் அவரது பெயர் இருந்தது.

5. அவர் பேசும்போது மக்கள் கேட்டதில்லை, உணர்ந்தார்கள்.

6. அவர் சிரித்தபோது அது அரசியல்வாதியின் சிரிப்பு அல்ல.

7. அது அன்பின் மொழி.

8. அவர் வந்த இடமெல்லாம் நம்பிக்கை வளர்ந்தது.

9. கைகுலுக்க வந்த ஒவ்வொரு மனிதரையும்,

10. அவர் சமமாகவே பார்த்தார்.

11. மக்கள் தலைவர் என்ற பெயர்,

12. அதிகாரத்தால் கிடைக்காது என்பதை நிரூபித்தார்.

13. அவரை நேசிக்க காரணம் சாதனை மட்டும் அல்ல.

14. அவரது இதயத்தின் சுத்தம்.

15. எளிய வார்த்தைகளால் ஆழமான உண்மை சொன்னவர்.

16. உயர்ந்த பதவியில் இருந்தும் பொதுமக்களாய் இருந்தவர்.

17. அவர் மறைந்தபோதும் மக்கள் கூட்டம் குறையவில்லை.

18. மக்கள் மனத்தில் அவர் இன்னும் உயிரோடு உள்ளார்.

அப்துல் கலாம் – எளிமையின் சின்னம்

1. பெரிய அரண்மனையில் இருந்தபோதும் அவர் வாழ்க்கை மாறவில்லை.

2. சீருடை இருந்தாலும் அகங்காரம் இல்லை.

3. பாதுகாப்பு வளையம் இருந்தாலும் மனம் திறந்தே இருந்தது.

4. சாதனை உயர்ந்தாலும் சொல் எளிமையாகவே இருந்தது.

5. புகழ் மழையாக பொழிந்தபோதும்,

6. அவர் தரையில் நின்ற மனிதர்.

7. பொருள் சேர்க்கவில்லை, மனிதர் சேர்த்தார்.

8. பெயர் சேர்க்கவில்லை, மதிப்பு சேர்த்தார்.

9. தனக்கென வீடு கட்டவில்லை.

10. நாட்டுக்கென கனவு கட்டினார்.

11. பதவி ஒரு ஆடை மட்டுமே என்பதை வாழ்ந்து காட்டினார்.

12. பணிவு தான் உண்மையான ஆடை என்பதை உணர்த்தினார்.

13. சாதனை பெரிதாக இருந்தாலும் வாழ்வு சிக்கனமாக இருந்தது.

14. அதிகாரம் இருந்தும் ஆடம்பரம் இல்லை.

15. எளிமை ஒரு பலவீனம் அல்ல என்பதை நிரூபித்தார்.

16. அது மிகப்பெரிய வலிமை என்பதை காட்டினார்.

17. அவர் வாழ்ந்த வாழ்க்கை ஒரு பாடம்.

18. எளிமையே உயரம் என்ற நிரந்தர உண்மை.

அப்துல் கலாம் – கனவின் புரட்சி

1. அவர் சொன்னது ஒரு வார்த்தை அல்ல, ஒரு இயக்கம்.

2. “கனவு காணுங்கள்” என்ற ஒரு அழைப்பு.

3. தூங்கும்போது காணும் காட்சி அல்ல அது.

4. தூங்க விடாத தீ.

5. அந்த தீ இளைஞர் இதயங்களில் எரியத் தொடங்கியது.

6. சிறிய கிராமத்திலிருந்து பெரிய நகரம் வரை பரவியது.

7. ஏழை மாணவன் கூட தன்னைச் சிறியவன் என நினைக்கவில்லை.

8. அறிவு தான் உயரம் தரும் என்று நம்பத் தொடங்கினான்.

9. தோல்வி வந்தாலும் பயமில்லை என்ற தைரியம் வளர்ந்தது.

10. தன்னம்பிக்கை ஒரு பழக்கமாக மாறியது.

11. அவர் எழுப்பிய கனவு தனி மனிதருக்காக இல்லை.

12. ஒரு தேசத்தின் எழுச்சிக்காக.

13. அந்த கனவு தலைமுறைகளை தாண்டி செல்லும்.

14. காலம் அதை அழிக்க முடியாது.

15. புத்தகங்களில் மட்டும் அவர் இல்லை.

16. முயற்சிக்கும் ஒவ்வொரு இளைஞனிலும் அவர் இருக்கிறார்.

17. இந்தியா முன்னேறும் ஒவ்வொரு அடியிலும்,

18. கலாம் என்ற கனவு தொடர்கிறது.

அப்துல் கலாம் – மாணவர்களின் நினைவு

1. வகுப்பறை கதவு திறந்தவுடன் நுழைந்தவர் ஒரு முன்னாள் ஜனாதிபதி அல்ல.

2. அது கனவை நம்ப வைத்த ஒரு ஆசான்.

3. மாணவர்கள் எழுந்து நின்றபோது, அவர் கண்களில் அன்பு நிறைந்திருந்தது.

4. பயம் அகன்று தைரியம் பிறக்கச் செய்த சிரிப்பு அது.

5. கேள்வி கேட்ட குழந்தையை ஒருபோதும் சிறுமைப்படுத்தவில்லை.

6. மாறாக, அந்த கேள்வியிலேயே எதிர்காலத்தை கண்டார்.

7. புத்தகத்தில் இல்லாத பாடங்களை வாழ்க்கையால் கற்றுக் கொடுத்தார்.

8. “நீ முடியும்” என்ற இரண்டு சொற்கள் பல இதயங்களை மாற்றின.

9. கிராமப் பள்ளி மேடையிலும் அவர் உற்சாகம் குறையவில்லை.

10. பெரிய மாநாட்டு அரங்கிலும் அதே எளிமை தொடர்ந்தது.

11. அவரைச் சந்தித்த மாணவன் ஒரு புகைப்படம் மட்டும் எடுத்துச் செல்லவில்லை.

12. ஒரு கனவை எடுத்துச் சென்றான்.

13. தோல்வியால் அழுத இளைஞனுக்கு,

14. அவர் சொன்ன வார்த்தை நம்பிக்கையாக மாறியது.

15. வாழ்க்கை ஒரு போட்டி அல்ல, ஒரு பயணம் என்று உணர்த்தினார்.

16. உயரம் அடைந்தாலும் மனிதனாக இருங்கள் என்று நினைவூட்டினார்.

17. அவரின் மறைவுக்குப் பின்பும் வகுப்பறைகள் அமைதியாக இல்லை.

18. ஏனெனில் அவர் குரல் இன்னும் மாணவர் இதயங்களில் ஒலிக்கிறது.

அப்துல் கலாம் – இந்தியாவின் குரல்

1. உலக மேடையில் நின்றபோது அவர் தனிமனிதர் அல்ல.

2. இந்தியாவின் குரலாக இருந்தார்.

3. வளர்ந்து வரும் நாடு அல்ல, வளர்ந்த நாடாக மாற வேண்டும் என்றார்.

4. தன்னம்பிக்கை தான் உண்மையான சக்தி என்று உரைத்தார்.

5. அறிவியல் சாதனைகள் பேசினாலும்,

6. அவர் பேசினது மனித மதிப்புகள்.

7. சமாதானம் பலவீனம் அல்ல என்றார்.

8. அது உயர்ந்த அறிவின் அடையாளம் என்றார்.

9. மதம் மனிதரை பிரிக்க வேண்டாம் என்று நம்பினார்.

10. அறிவு மனிதரை இணைக்க வேண்டும் என்றார்.

11. இளைஞர்கள் நாட்டின் சொத்து என்று உலகுக்கு எடுத்துரைத்தார்.

12. கனவு காணும் உரிமை எல்லோருக்கும் உள்ளது என்றார்.

13. அவரது குரலில் கோபம் இல்லை.

14. உறுதி மட்டும் இருந்தது.

15. அவரது சொற்களில் அரசியல் இல்லை.

16. எதிர்காலத்தின் வரைபடம் இருந்தது.

17. உலகம் கேட்டது ஒரு தலைவர் பேச்சை அல்ல.

18. இந்தியாவின் உள்ளம் பேசும் குரலை.

அப்துல் கலாம் – அழியாத மரபு

1. சிலர் வாழ்ந்து மறைகிறார்கள்.

2. சிலர் மறைந்தும் வாழ்கிறார்கள்.

3. அவர் இரண்டாவதானவர்.

4. அவரது வாழ்க்கை ஒரு வரலாறு அல்ல.

5. ஒரு வழிகாட்டி.

6. ஒரு ஒளிக்கோபுரம்.

7. சாதனை செய்தவர் பலர் இருக்கலாம்.

8. ஆனால் சாதனையால் மனிதனை உயர்த்தியவர் சிலர் மட்டுமே.

9. அவர் விட்டுச் சென்றது சொத்து அல்ல.

10. சிந்தனை.

11. அவர் கட்டியது அரண்மனை அல்ல.

12. நம்பிக்கை.

13. அவர் தொடந்த இதயங்கள் இன்னும் வெப்பமாய் உள்ளன.

14. அவர் விதைத்த கனவுகள் இன்னும் வளர்கின்றன.

15. காலம் பெயரை அழிக்க முடியாது.

16. தலைமுறை நினைவைக் குறைக்க முடியாது.

17. இந்தியா முன்னேறும் ஒவ்வொரு அடியிலும்,

18. கலாம் என்ற மரபு தொடர்கிறது.

அப்துல் கலாம் – இந்தியாவின் இதயம்

1. வரைபடத்தில் ஒரு நாடு மட்டும் அல்ல இந்தியா,

2. அதில் துடிக்கும் இதயம் அவர்.

3. எல்லை காக்கும் வீரனின் நம்பிக்கை அவர்,

4. ஆய்வகத்தில் உழைக்கும் விஞ்ஞானியின் உறுதி அவர்.

5. கிராமத்து மாணவனின் கனவு அவர்,

6. நகரத்தின் இளைஞனின் தீ அவர்.

7. மதங்களைத் தாண்டி மனிதனை பார்த்தார்.

8. மொழிகளைத் தாண்டி மனங்களை இணைத்தார்.

9. அதிகார மாளிகையில் இருந்தும்,

10. மண்ணின் வாசனை மறக்கவில்லை.

11. இந்தியா உயர வேண்டும் என்ற ஆசை,

12. அவரது மூச்சோடு கலந்தது.

13. வளர்ச்சி என்ற வார்த்தை அவரிடம்,

14. மனித முன்னேற்றமாக மாறியது.

15. பாதுகாப்பு, அறிவியல், கல்வி—

16. அனைத்தையும் இணைத்த சிந்தனை.

17. அவர் பேசிய ஒவ்வொரு சொலும்,

18. தேசத்தின் இதயத் துடிப்பாய் மாறியது.

அப்துல் கலாம் – இளைஞர்களின் தீபம்

1. இருள் சூழ்ந்த மனங்களில்,

2. முதல் தீபம் ஏற்றியவர் அவர்.

3. “கனவு காணுங்கள்” என்ற ஒரு வரி,

4. ஆயிரம் உயிர்களை எழுப்பியது.

5. தோல்வி வந்தால் துவண்டு விடாதீர்கள் என்றார்.

6. அது வெற்றியின் முதல் படி என்றார்.

7. புத்தகம் திறந்த மாணவனுக்கு,

8. அவர் எதிர்காலம் திறந்து காட்டினார்.

9. சிறிய இலக்கு குற்றம் என்றார்.

10. பெரிய இலக்கு வாழ்க்கை என்றார்.

11. பயம் கொண்ட இதயத்தில்,

12. தைரிய விதை விதைத்தார்.

13. சோம்பல் கொண்ட நாளில்,

14. முயற்சி தீ மூட்டினார்.

15. அவர் இல்லாதபோதும்,

16. அவரது வார்த்தைகள் வழிகாட்டுகின்றன.

17. ஒவ்வொரு இளைஞனும் எழுந்து நிற்கும் போது,

18. கலாம் தீபம் மீண்டும் எரிகிறது.

அப்துல் கலாம் – நிலைவாழும் நினைவு

1. காலம் நகர்கிறது.

2. தலைமுறைகள் மாறுகின்றன.

3. ஆனால் சில நினைவுகள் நிலைகொண்டவை.

4. அவற்றில் ஒன்று கலாம்.

5. அவர் சிரிப்பு இன்னும் மனதில்.

6. அவர் சொற்கள் இன்னும் காதில்.

7. அவர் கனவுகள் இன்னும் கண்களில்.

8. அவர் நம்பிக்கை இன்னும் உயிரில்.

9. மரணம் உடலை எடுத்துச் செல்லலாம்.

10. சிந்தனையை அல்ல.

11. புகழ் நாளை மறையலாம்.

12. உண்மை மறையாது.

13. அவர் வாழ்ந்த விதம்,

14. வாழ்வதற்கான பாடமாகிறது.

15. அவர் சொன்ன ஒவ்வொரு அறிவுரையும்,

16. நாளைய பாதையை காட்டுகிறது.

17. இந்தியா கனவு காணும் வரை,

18. கலாம் நினைவு அழியாது.

அப்துல் கலாம் எழுதிய முக்கிய புத்தகங்கள்

Wings of Fire

அவரது சுயசரிதை.
ராமேஸ்வரம் முதல் ஜனாதிபதி பதவி வரை வாழ்க்கைப் பயணம்.
முக்கிய கருத்து: சாதாரண மனிதனும் கனவு கண்டால் உயர முடியும்.

 Ignited Minds

 இளைஞர்களுக்கான புத்தகம்.
இந்தியா ஒரு வளர்ந்த நாடாக மாற இளைஞர்களின் பங்கு.
முக்கிய கருத்து: நாட்டின் உண்மையான சக்தி இளைஞர்கள்.

 India 2020

இந்தியாவை வளர்ந்த நாடாக மாற்றும் திட்டம்.
அறிவியல், தொழில்நுட்பம், கல்வி, பாதுகாப்பு வளர்ச்சி பற்றிய பார்வை.

My Journey

 சிறுவயது அனுபவங்கள், வாழ்க்கைப் பாடங்கள்.
எளிமை, உழைப்பு, நேர்மை பற்றிய கதைகள்.
 The Luminous Sparks

கவிதைகள், சிந்தனைகள், ஆன்மீக வெளிப்பாடுகள்.
Indomitable Spirit

அவருடைய உரைகள், நம்பிக்கை தரும் சிந்தனைகள்.

மக்களின் மனதில் என்றும் வாழும் கலாம் சொற்கள்

அவருடைய சில முக்கியமான வரிகள்:

“Dream, dream, dream. Dreams transform into thoughts and thoughts result in action.”

“You have to dream before your dreams can come true.”

 “If you fail, never give up because F.A.I.L means First Attempt In Learning.”

“Small aim is a crime; have great aim.”

“Excellence happens not by accident. It is a process.”

 “Man needs difficulties in life because they are necessary to enjoy success.”

 “Let us sacrifice our today so that our children can have a better tomorrow.”

கலாம் அவர்களின் சிந்தனை மையம்

கனவு காணும் உரிமை எல்லோருக்கும் உண்டு.

தோல்வி என்பது முடிவு அல்ல, ஒரு பாடம்.

இளைஞர்கள் நாட்டின் உண்மையான செல்வம்.

அறிவு + மனிதநேயம் = உண்மையான உயர்வு.

எளிமை தான் உயர்ந்த குணம்.
அவர் மறைந்தாலும்,
அவரது புத்தகங்கள் பேசிக் கொண்டே இருக்கின்றன.
அவரது வார்த்தைகள் தலைமுறைகளை எழுப்பிக் கொண்டே இருக்கின்றன.

இறுதி நிறைவு

ஒரு சாதாரண குடும்பத்தில் பிறந்து, அசாதாரண சாதனைகள் செய்து உலகமே வியக்கும் உயரத்திற்கு சென்றவர் டாக்டர் ஏ.பி.ஜே. அப்துல் கலாம். அறிவியல், மனிதநேயம், எளிமை, இளைஞர்களின் மீது கொண்ட அன்பு – இவை அனைத்தும் சேர்ந்த ஒரு அழியாத ஒளியாக அவர் வாழ்ந்தார். பதவி உயர்ந்தாலும் பணிவு குறையாத மனம், புகழ் பெருகினாலும் பெருமை கொள்ளாத பண்பு – அதுவே அவரின் உண்மையான மகத்துவம்.

அவர் உடல் இன்று நம்முடன் இல்லையெனினும், அவர் விதைத்த கனவுகள் கோடானுகோடி இளைஞர்களின் மனதில் இன்னும் முளைத்துக் கொண்டே இருக்கின்றன. இந்தியாவை முன்னேற்றம் நோக்கி அழைத்துச் சென்ற ஒளிக்கதிர் என்றும் அணையாது.

“கனவு காணுங்கள்… கனவைச் செயலில் மாற்றுங்கள்…
அப்போது உங்கள் வாழ்க்கையே நாட்டின் வரலாறாக மாறும்.”

“பிறந்தது சாதாரணமாக இருக்கலாம்…
வாழ்ந்து காட்டுவது தான் வரலாறு.”